Władysław Gwiazdowski

Władysław Gwiazdowski urodził się 18 kwietnia 1907 roku w Aleksandrowie Pogranicznym, w rodzinie Feliksa, drobnego rzemieślnika, i Ludwiki z Galickich. Po ukończeniu szkoły powszechnej w 1922 roku, kontynuował naukę w Szkole Realnej Polskiej Macierzy Szkolnej w Aleksandrowie Kujawskim, a następnie w Państwowej Szkole Budowy Maszyn w Grudziądzu, którą ukończył w 1927 roku.

Po ukończeniu szkoły podjął pracę jako asystent prof. Edwarda Herzberga w dziedzinie obrabiarkowej. W 1930 roku zdał egzamin maturalny i rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej, które ukończył w 1937 roku, uzyskując tytuł inżyniera mechanika. W trakcie studiów pracował jako technik-konstruktor w Instytucie Technicznym Uzbrojenia, a od 1932 roku w Wytwórni Amunicji Nr 1 w Warszawie. Od 1938 roku wykładał także na kursach Towarzystwa Kursów Technicznych.

W czasie okupacji niemieckiej prowadził wykłady na tajnych kursach TKT oraz w Państwowej Szkole Budowy Maszyn II stopnia, a także pracował w kilku warszawskich zakładach mechanicznych. Po powstaniu warszawskim znalazł się w Krakowie, gdzie współpracował z prof. Witoldem Biernawskim przy organizacji ośrodka skrawania przy Akademii Górniczo-Hutniczej.

W 1946 roku został profesorem kontraktowym w Szkole Inżynierskiej im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda. Po połączeniu tej szkoły z Politechniką Warszawską w 1951 roku pełnił funkcję prodziekana, a następnie dziekana Wydziału Mechanicznego Technologicznego. W 1955 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. Od 1960 roku kierował Zakładem Badania Obrabiarek w Katedrze Obrabiarek Politechniki Warszawskiej.

Przez 28 lat pracy jako wykładowca wykształcił około 4000 techników, inżynierów i magistrów. Był również aktywnym członkiem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich oraz Związku Nauczycielstwa Polskiego. Zmarł 18 stycznia 1963 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.