Bożena Kazimiera Ostromęcka-Frączak
Biografia
Bożena Kazimiera Ostromęcka-Frączak urodziła się 25 stycznia 1944 roku w Aleksandrowie Kujawskim. Była wybitną polską językoznawczynią, łączącą w swojej pracy badawczej polonistykę, rusycystykę i slawistykę.
Studiowała na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie w 1967 roku ukończyła filologię polską, a trzy lata później filologię rosyjską. Z tą uczelnią związała całe swoje życie zawodowe, zdobywając kolejne stopnie naukowe: doktora w 1975 roku na podstawie pracy o czasownikowych prefiksach w języku polskim i rosyjskim oraz doktora habilitowanego w 1983 roku za monografię o czasownikach polskich z formantem rozdzielonym. W 2008 roku otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych.
Jej zainteresowania naukowe obejmowały współczesną polszczyznę, pragmalingwistykę, leksykologię, leksykografię, glottodydaktykę oraz translatorykę. W latach 1983-1991 pracowała jako lektorka języka polskiego na Uniwersytecie w Lublanie, co zaowocowało wieloletnią współpracą naukową ze Słowenią. Była tłumaczką przysięgłą języka słoweńskiego oraz członkiem prestiżowych towarzystw naukowych.
Ostromęcka-Frączak opublikowała cztery książki, około 80 rozpraw językoznawczych oraz liczne tłumaczenia z języka słoweńskiego. Wypromowała m.in. doktoraty Grażyny Zarzyckiej i Edyty Pałuszyńskiej. Za swoją działalność otrzymała liczne odznaczenia, w tym Srebrny Krzyż Zasługi i Medal Komisji Edukacji Narodowej. Zmarła 29 listopada 2024 roku.