Julian Lisiecki

Julian Lisiecki urodził się 28 stycznia 1881 roku w Aleksandrowie Kujawskim, w rodzinie Mateusza i Praksedy z domu Kościelskiej. Ukończył Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie, a następnie studiował architekturę na Politechnice w Karlsruhe, gdzie w 1904 roku otrzymał dyplom architekta.

Po studiach rozpoczął pracę zawodową. W 1920 roku, jako ochotnik, wstąpił do Wojska Polskiego i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Po zakończeniu działań wojennych został inspektorem w Departamencie Budownictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych, a później prowadził własne biuro projektowe. W 1922 roku wszedł w skład komitetu założycielskiego pisma branżowego „Architektura i Budownictwo”.

Był członkiem warszawskiego Koła Architektów, a następnie Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (SARP), w ramach którego zasiadał w składach sędziowskich konkursów architektonicznych. Pełnił również funkcję członka zarządu Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości w Warszawie. Za swoją działalność został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

W swojej karierze projektował liczne obiekty, m.in. w Brześciu nad Bugiem, Zatorach, Mołodecznie i Warszawie. Do jego najważniejszych realizacji należą: rozbudowa kościoła św. Stanisława w Chlewiskach, budynki w kolonii urzędniczej w Brześciu, przebudowa cerkwi na kościół garnizonowy w Twierdzy Brzeskiej, kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Świata w Zatorach (wspólnie z Łukaszem Wolskim), budynek mieszkalny dla oficerów KOP w Mołodecznie, gmach Samodzielnego Referatu Technicznego w Warszawie oraz Szpital Wojskowy im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie (projektowany z Januszem Kraussem).

Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Żyrardowie, gdzie nadzorował budowy obiektów fabrycznych. Zginął jesienią 1944 roku podczas bombardowania miasta.