Bronisław Józefowicz

Bronisław Józefowicz urodził się 14 marca 1885 roku w Aleksandrowie Kujawskim. Z zawodu był ślusarzem mechanikiem, pochodził z rodziny chłopskiej. Podczas I wojny światowej organizował PPS-Lewicę w Saratowie w Rosji i współpracował z SDPRR(b). Od stycznia 1916 roku pracował w fabryce wagonów i lokomotyw, a w listopadzie 1917 roku wziął udział w rewolucji październikowej.

Dwukrotnie wybierany do Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich w Saratowie. W czerwcu 1918 roku powrócił do kraju i podjął pracę w warsztatach kolejowych w Warszawie, działając równocześnie w SDKPiL. Kierował Komitetem Dzielnicowym SDKPiL na Pradze. Od grudnia 1918 roku działał w KPRP/KPP i był członkiem Wydziału Kolejowego KC KPRP oraz Rady Delegatów Robotniczych w Warszawie. W 1919 roku został na kilka miesięcy uwięziony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej za działalność komunistyczną.

Od 1921 roku pełnił funkcję sekretarza Centralnej Sekcji Mechanicznej Związku Zawodowego Kolejarzy. W latach 1925-1945 pracował w warszawskiej elektrowni. W KPP działał do jej rozwiązania w 1938 roku, później utrzymywał kontakty z działaczami komunistycznymi, a podczas okupacji współpracował z Alfredem Fiderkiewiczem. W 1942 roku był współorganizatorem PPR w Milanówku i okolicy oraz sekretarzem komórki PPR. Ukrywał w swoim mieszkaniu działaczy PPR i GL, przechowywał też papiery i kasę PPR.

W 1945 roku został wójtem gminy Grodzisk Mazowiecki i przewodniczącym Gminnej Rady Narodowej. W latach 1948-1950 pełnił funkcję burmistrza Brwinowa. Przewodniczył obwodowej komisji podczas referendum w 1946 roku i wyborów do Sejmu w 1947 roku. Od 1950 roku przebywał na emeryturze. Zmarł 15 listopada 1963 roku w Milanówku.